Do...do wolnej interpretacji, czyli luźne spostrzeżenia - sieć połączeń.

                       Lubię przestrzeń  w relacjach i uczucie, że wolni poruszamy się po nieskończonych obszarach Wszechświata po to, by co jakiś czas się spotkać, by zatęsknić i zechcieć się ponownie odnaleźć. 

" Niektóre połączenia nigdy nie umierają. Chcę wierzyć w takie połączenia. W takie, których nie naruszy czas, których popękane mosty nie zerwą, których skała nie przesunie ani żadna góra, których nie zaleje morze. Chcę wierzyć i wierzę."

Kaja Kowalewska

Z duszą na ramieniu 


Niby wszystko takie jasne, a tak ciemno,
Że powtarzać sobie muszę - nie jest źle
A ty, duszo na ramieniu, trzymaj ze mną
Gdy się gubię, kiedy wątpię - pilnuj mnie.

Kiedy dygot serca budzi mnie o świcie
Kiedy marzeń sieć na strzępy życie rwie
Kiedy, mimo jasnych prognoz, czarno widzę
Bądź jak światło w tym tunelu - prowadź mnie.

Jak cię pocieszyć, czym cię rozśmieszyć
Skąd brać odwagę na dalszy ciąg
Gdy tak się gmatwa to, co najprostsze
Gdy tak się wszystko wymyka z rąk

Jeśli życie jest czekaniem - będę czekać
Chociaż czasu na czekanie ciągle mniej
Choć zmęczenia pył pokrywa twarze wokół
A do duszy tak się lepi smutku klej.

Czasem lubię z nią pogadać, aby sprawdzić
Czy tam jeszcze coś ważnego dzieje się
Wtedy ona albo skomli, albo warczy
Albo milczy, by nie martwić więcej mnie.

Jak cię pocieszyć, czym cię rozśmieszyć
Skąd brać odwagę na dalszy ciąg
I co się stanie z nami, kochanie
Gdy ktoś nam nagle wyłączy prąd.

Niby wszystko takie jasne, a tak ciemno
Że powtarzać sobie muszę - nie, nie jest źle
A ty, duszo na ramieniu, wytrwaj ze mną
Gdy się gubię, kiedy wątpię, pilnuj mnie 

Magda Czapińska 

Nic nie muszę...

Kolekcja Ser©...owA 

Okaz 6: Piękne Serce (od) Alinki

* a właściwie... serca dwa. Dziękuję!!! :)

 

Nie...nie...nie...

Intrygujące i niesamowite... 

jak esencje, eteryczne przestrzenie naszych dusz, potrafią się wyczuwać, 

przyciągać i przenikać.

***

 

Gdy wiatr gęstniejąc od woni
Lipowe pieści aleje
Przystaje dusza w codziennej pogoni
Nagle pięknieje, pięknieje

 
Dziecięce światem olśnienia
Przeżywa w dawnym zachwycie
Bo przyszło lato i w słońca promieniach
Wszystko w poezje się zmienia
Nabiera znaczenia przywraca apetyt na życie...

 ...